KANKER TOTAAL OVERWINNEN ... Een inleiding

– Ik adviseer voor elke chronische kwaal, inclusief kanker, een dieet van fruit, groenten en puur water - Dr. Willaim Lambe anno 1809


Iedereen die kanker van dichtbij heeft meegemaakt, het zij bij vrienden dan wel familieleden, weet dat deze gevreesde ziekte desastreus is en er uiteindelijk maar één overwinnaar overblijft. Noch reguliere therapie dan wel alternatieve behandelingen schijnen iets op te leveren. Maar, is dat echt waar? Zijn er schijnbare krachten aan het werk achter de schermen om u alternatieve behandelingen te onthouden en u reguliere op te dringen? Waarom worden alternatieve therapieën door reguliere behandelaars doodgezwegen? Waarom bevechten farmaceutische bedrijven samen, met door hen gesubsidieerde professoren van toonaangevende universiteiten, doodnormale mensen en vasthoudende wetenschappers die kanker KUNNEN genezen en dit al ontelbare malen hebben bewezen, via door farmacie aangespannen rechtszaken? Tot nu toe heeft nog geen enkele professor, universiteit of orde van geneesheren ooit een rechtszaak aangespannen tegen de farmaceutische industrie die veelbelovende behandelingen tegen kanker ruïneert, afbreekt en de mensen achter de nieuwe therapie belachelijk maakt of op hen karaktermoord pleegt. Allen hebben meegewerkt aan het begraven van ooit vrijgekomen gegevens die natuurlijk niet wereldkundig mochten worden gemaakt aan het grote publiek.

Met deze inleiding wil ik u de ogen openen. De reguliere geneeskunde staat volledig machteloos tegen kanker en heeft geen enkele behandeling die enige garantie geeft. U bent daar een statistiek. U heeft een bepaalde kans, uitgedrukt in procenten, dat u volledig geneest. De enigen die van uw behandeling profiteren zijn artsen, ziekenhuizen en farmaceutische industrieën. U bent ziek, wordt nog zieker. Met een beetje geluk als de chemo aanslaat hebt u nog vijf jaar omdat behandelaars een zeer belangrijk punt vergeten te vertellen, kanker komt altijd terug en dan heeft uw laatste uur geslagen. Serieuze onderzoekers zoals Dr. Ulrich Abel, die alle gevestigde oncologen en kankerklinieken met hun neus op de feiten heeft gedrukt door zijn onderzoek te publiceren in een boek en met een uitgebreid artikel in Der Spiegel, met als titel "Cytostatic Therapy of Advanced Epithelial Tumors - A Critique" is eveneens het zwijgen opgelegd.

Als bijvoorbeeld Julia Roberts haar neus ineens scheef blijkt te staan worden daar wereldwijd direct duizenden artikels met de nodige foto's over gepubliceerd. Toch, na publicatie van een dergelijk artikel over medisch falen bij ziekte nummer 1 in de westerse wereld en dan nog in van de meest toonaangevende bladen ter wereld, waarin alle chemotherapieën die er op de wereld bestaan als waardeloos worden bestempeld, is er niet één journalist, krant of medisch tijdschrift dat er maar één zin van overneemt, laat staan er een compleet artikel aan wil wijden.

Dat, beste lezer, heet censuur. Niemand, maar ook echt niemand kan me nog ooit wijsmaken dat censuur NIET bestaat. BBC, anders zo voortvarend. Publieke stilte. Niets, echt geen enkel woord is er aan besteed. Waarom? Omdat u de waarheid over medische onkunde niet mag vernemen. Vergeet niet dat er, verplicht, elke maand een hele hap van uw zuurverdiende loon wordt ingehouden om het medische circuit in leven te houden. Is toch niet niks, dacht ik zo.

Wat is kanker?

Kanker is een stel normale orgaancellen die niet meer het vermogen hebben om te stoppen met delen waardoor er een gezwel ontstaat. Normaal gesproken kan ons lichaam zulke cellen volledig zelf vernietigen omdat zulke cellen overal in het lichaam ontstaan en dagelijks door ons immuunsysteem worden vernietigd. Een andere situatie ontstaat als het immuunsysteem niet meer bij machte lijkt om ontstane kankergezwellen onder controle te krijgen. Wat is daar de oorzaak van? En indien men dit weet is dat dan ook de oplossing! Eigenlijk is de werkelijke oorzaak van kanker vrij eiwit in uw bloed. Eiwit, dat via minuscule scheurtjes in het darmslijmvlies onverteerd in uw bloed komt waar het zorgt dat bloed samen gaat klonteren. Onder de microscoop zien we rode bloedlichaampjes die allemaal naar elkaar toe kruipen en als het ware in grote druppel creëren. U kunt u zeker wel voorstellen dat dit bloed niet meer naar alle delen van het lichaam kan worden getransporteerd. Wel, dat is nu het begin van alle ellende. Complete delen van organen krijgen langere tijd onvoldoende zuurstof. Daar begint de ellende want kanker ontwikkelt zich alleen in zuurstofarme gedeelten. Organen of stukken van organen die zwak of totaal niet meer worden voorzien van zuurstofrijk bloed. Cellen in dat slecht doorbloede gedeelte sterven af en er worden door gebrek aan zuurstof nieuwe weefselcellen gecreëerd , maar met een foutje. Deze nieuwe cellen kunnen niet meer stoppen met delen. Zo ontstaat een woekering of beter gezegd, een tumor. Alles wordt veroorzaakt door het Lekkend Darmsyndroom of LDS waar in de medische wereld nog helemaal geen sprake van is.

Lekkend Darmsyndroom (LDS)

ekkend darmsyndroom ontstaat door gebruik van niet-natuurlijke producten met name door ge- bruik van gepasteuriseerde melk en overmatige toediening van antibiotica. Gepasteuriseerde melk en antibiotica doen het zelfde. Beide vernietigen ze de darmflora. De mens heeft geen enkele mogelijkheid om zijn verschillende spijsverteringsbacteriën te helpen. Ze worden vernietigd tijdens een antibioticakuur. Gepasteuriseerde melk kan door ons darmstelsel niet worden verteerd omdat er bacteriën nodig zijn die alleen in rauwe melk te vinden zijn om alles naar behoren te kunnen verteren. Raar, dat alle melk en melkproducten verhit moeten zijn maar dat melkproducten zoals Actimelk, op basis van bacteriën, wel door diezelfde instanties is goedgekeurd. Reden? Geld! Over gepasteuriseerde melk zijn meer nadelen bekend. Het grootste nadeel is het bestaan van caseïne in gepasteuriseerde melk waar het lichaam op reageert met de aanmaak van histamine en een zeer taai slijm in de maag. Een overvloed van histamine aanmaak door caseïne waardoor overmatig slijm wordt aangemaakt in longen en/of darmen noemen we astma. Normaal wordt caseïne gebruikt als lijm maar de voedingsindustrie gebruikt dit ook als bindmiddel terwijl het astma en ademhalingsproblemen in het algemeen verergert. Als op de verpakking alleen 'bindmiddel' staat is dat een waarschuwing. Vooral tonijn en poedermelk bevatten veel caseïne.

Drinken van gepasteuriseerde of zogenaamd gesteriliseerde melk veroorzaakt oa: eczeem, allergie, opgezwollen buik, gasvorming, verkoudheden, bronchitis, astma, hooikoorts, reuma, migraine, ADD, ADHD, verminderde weerstand, ziekte van Crohn, depressiviteit, slapeloosheid en angst om enige oorzaken op te noemen. Merkt u ook dat daar vele ziekten bij zijn die alleen maar frequenter voorkomen in plaats van minder? De antistof IgA zorgt ervoor dat eiwit niet onverteerd de darmwand kan passeren, richting bloed. IgA wordt veel verbruikt bij mensen die melk drinken, vooral bij vrouwen die tijdens de zwangerschap en zoogperiode. Hoe lager het IgA hoe meer eiwit er door de darmwand per direct onverteerd in het bloed kan komen met op de lange duur, de meest gevreesde ziekte van allemaal als uitkomst. Kanker!

Eigenlijk is de huidige geneeskundige stand van zaken geschoeid op verkeerde aannames. De bacteriën theorie van Louis Pasteur blijkt in geen velden of wegen te kloppen, Antoin Béchamp heeft dus altijd gelijk gehad. Infectieziekten zijn niet de echte boosdoeners. Anders gezegd: bacteriën en virussen kunnen ons wel besmetten maar als we een goed werkend immuunsysteem hebben is er geen vuiltje aan de lucht. Infectieziekten kunnen alleen dodelijk zijn als er direct bloedcontact mogelijk is met bacteriën of virussen zoals tijdens operaties of na trauma's zoals verkeersongevallen. Kunnen we dan op andere manieren nog geïnfecteerd worden en ziek worden?
Natuurlijk! Maar men zal altijd genezen zonder dat men ook maar iets zal moeten innemen. Alle mensen die sterven aan een infectieziekte zijn al ziek en worden daar bovenop nog behandeld met chemische medicatie of zijn een paar weken voordat ze overlijden gevaccineerd tegen een infectieziekte. Geen ander nieuws onder die zon! Alleen, de gevestigde geneeskunde wil dat gegeven geheim blijven houden. Ook de werkelijke cijfers over kanker zijn niet openbaar. Toch zijn er bepaalde details algemeen bekend. Vanaf het moment dat u zichzelf overgeeft aan de oncoloog, hebt u gemiddeld nog vijf jaar te leven.
U moet rekening houden met het woordje 'gemiddeld.' Laat ons stellen dat een gemiddelde mens niet bestaan. In niet één zaak. Niet in ziekte, niet in genezing en niet voor bloedonderzoek. Om u gerust te stellen, een verlaagde IgA wil niet zeggen dat u kanker aan het ontwikkelen bent.

Hoe krijgen we Lekkend Darm syndroom?

Dr. Otto Warburg (Nobelprijswinnaar) heeft in 1920 ontdekt wat alle kankeronderzoekers heden ten dage weten. Kankers kunnen niet bestaan in een zuurstofrijke omgeving. Daarom zullen er geen hartkankers ontstaan. Daar stroomt het meeste zuurstofrijke bloed rond.
Longkanker kan hierdoor eveneens verklaard worden. Roken verstoot zuurstof. Een long is rijk aan capillair weefsel en weinig bloedcirculatie zorgt voor verstoppingen door afval waardoor longblaasjes (uitgiftecentrum van zuurstof naar bloed) hun werk niet langer kunnen doen. Longkanker doet u zichzelf aan door roken maar ook door slijmophoping. Het moet nu ongeveer voor iedereen duidelijk zijn: roken is ongezond en levensbedreigend.
Toch blijft het grootste gevaar om kanker te krijgen door fermentatie, niets meer dan een mooi woord voor rotten.
Hoe, vraagt u zich waarschijnlijk af? Iedereen die al en keer wijn heeft gemaakt weet en heeft gezien dat druiven, water, suiker en gist een proces op gang brengen waarbij er belletjes ontstaan aan de oppervlakte van de massa? Deze belletjes zijn niet meer dan het ontsnappen van alle zuurstof in de massa aanwezig. Kanker houdt niet echt van zuurstof maar is te meer verzot op suiker.
Fermentatie ontstaat ook in maag en darmen door voedsel dat maar gedeeltelijk is verteerd door ontbreken van de nodige enzymen om te kunnen verteren of door een kunstmatige toevoeging van suikers.
Anders gezegd we eten veel te veel koolhydraten. De reden voor voortgang van kanker. Een opeenstapeling van rode bloedlichaampjes geeft nog een bijkomende oorzaak waardoor kanker gemakkelijk ontstaat. Onze witte bloedlichaampjes komen niet bij de bron waar vrije kankercellen, zijn normale orgaan – of weefselcellen met een mankement waardoor ze niet kunnen stoppen met zichzelf te vermenigvuldigen, komen om deze afwijkende cellen te vernietigen.

Dagelijks horen patiënten hun oncologen zeggen: “we boeken vooruitgang, bij vroege onderkenning kunnen we nog veel ellende voorkomen, dan krijgen we het hele gezwel eruit door een operatie met naderhand bestraling en komt het nog niet goed hebben we nog altijd chemotherapie.”
Na een operatie echter komt de specialist aan uw bed doodleuk vertellen dat u nu direct chemotherapie nodig hebt om alle restanten weg te nemen. Elke kankerpatiënt heeft angst om dood te gaan, wie niet, en stemt zonder veel nadenken toe.
Zulke praktijken worden al jaren uitgevoerd. Zonder enig resultaat, of sterven op commando moet een resultaat heten!

Wetenschappelijke Alternatieven!

Wetenschappers welke hier de revue passeren hebben onuitputtelijk gewerkt aan een goed werkend medicijn om kanker te kunnen genezen. Velen zijn erin geslaagd een therapie te vinden. Toch allen hebben hier één ding gemeen. Ze zijn allen gestopt door de farmaceutische industrieën, afgebroken, belachelijk gemaakt of vervolgd. Ondanks alle malaise en beschuldigingen zijn velen doorgegaan met verdere ontwikkelingen van hun medicaties en therapieën. Anderen zijn verplicht gestopt en Universiteiten, laboratoria of farmaceuten hebben hun onderzoek nooit meer opgepakt. Alle therapieën die hier de revue passeren zijn door Big Farma en de huidige geneeskunde opzettelijk verzwegen voor het grote publiek.

Dr. William Koch (1885-1967)

Vele mensen denken bij alternatieven en alternatievelingen aan medicijnmannen, kruidenspecialisten en andere niet artsen. Toch, daar zult u anders over gaan denken na het lezen van hetgeen komen gaat. We beginnen ons verhaal over twee artsen specialisten die samen midden jaren dertig al druk bezig zijn een geneesmiddel te ontwikkelen. Beiden zijn daar ook werkelijk in geslaagd. Dr. Willem Koch en professor Dr. Joseph Henri Maisin, directeur aan de toenmalige Katholieke Leuvense universiteit. Samen prepareren ze een peroxide van diformaldehyde en beginnen dit, overigens met zeer goede resultaten, uit te testen, eerst op muizen daarna op mensen. Kankerpatiënten reageren goed op het ontwikkelde medicament waarvan Koch overtuigd is, omdat volgens hem deze oxidatieprocessen in de kankercel onderbreken. Hun testen geven vergevorderde patiënten weer kleur, hongergevoel, vermindering van pijnen en ze komen zelfs aan in gewicht. 9 maandenlang werken beide wetenschappers zij aan zij. Dr. Maisin ontdekt dat de medicatie alleen in sterk verdunde dosis kan worden toegediend. Hij verdunt deze van 1.10-9 tot 1.10-18 omdat hij heeft ontdekt dat extreme verdunningen des te beter werken bij agressieve tumoren. Hoe verder de kanker is ontwikkeld hoe hoger de verdunning moet zijn. Verklaringen, wetenschappelijke publicaties en studies volgen elkaar op tot aan de tweede wereldoorlog. Daarna doodse stilte want er wordt nu onderzoek gedaan naar eerder besproken chemotherapeutische middelen. Maisin gaat zich toeleggen op radiotherapie.
Koch blijft vechten tegen de gevestigde medische orde en farmaceutische ondernemingen die hem voor rechtbanken blijven dagen om hem het zwijgen op te leggen. Koch blijft nieuwe en vernieuwende onderzoeken naar kankertherapieën en medicatie opzetten. Alle onderzoeken zijn tegendraads met hedendaagse gangbare farmaceutische – en medische onderzoeken. Medische orde, rechters en farmaceutische industrieën proberen op allerlei verschillende manieren zijn onderzoeken naar zich toe te trekken. Als dat niet lukt beginnen ze een haatcampagne tegen hem om zijn persoon volledig in diskrediet te brengen. Ze gaan zelfs zover dat ze valse informatie beginnen te verspreiden over zijn wetenschappelijke publicaties. Gestaag worden al zijn onderzoeken naar de prullenmand verwezen.
50 jaar lang hebben medische kringen geprobeerd om Koch dwars te zitten waardoor hij niet eens de moeite heeft genomen om nog iets te delen met de medische wereld. Al zijn geheimen, behalve het ene waar hij samen met Maisin aan heeft gewerkt, zijn meegenomen in het graf.
Maar dat ene middel dat beide wetenschappers hebben ontwikkeld mag niet in productie worden genomen omdat het in weinig tijd mensen van kanker zal genezen en ook omdat de verdunde medicatie natuurlijk homeopathie bewijst.
Anders gezegd: de medische wetenschap heeft zelf hier in het Belgische Leuven homeopathie haar bestaansrecht gegeven. Ze hebben bewezen dat geneesmiddelen, sterk verdund, beter werken dan onverdunde middelen. Iets wat de homeopathie al eeuwenlang beweert.

Verder is Koch zijn gedachtegang anders dan van toenmalige en huidige onderzoekers. De wetenschappelijke trant is gericht op vernietigen van kankercellen. Ze gebruiken dan ook oorlogstaal in aanwezigheid van hun patiënten.
Koch zijn denkwijze, omgezet in medicatie die echt werkt, luidt: herstellen van zuurstofmetabolisme om kanker te genezen.
Natuurlijk. Het immuunsysteem blijft in takt en kan de vele kankercellen die worden gedood door de nieuwe zuurstof zelf vernietigen. Ons lichaam heeft maar een beetje hulp van buitenaf nodig. Verhelpen van verstoringen, geen operaties, bestralingen en chemokuren!
Suikeroxidatie wordt door Koch eveneens overdacht. Zijn briljante geest maakt de weg vrij naar een later onderzoek dat wordt gepresenteerd in 1958 door Benjamin P. Sandler.
Een 20 jarig onderzoek met de naam 'How to prevent Heart Attacks' dat geraffineerde suikers eveneens onder de loep neemt als veroorzaker van een hartaanval.
De twee meest destructieve dodelijke 'ziekten' in onze huidige maatschappij en bij beiden zijn suiker geïndiceerd als mogelijke veroorzaker van de ziekten? Wordt het geen tijd dat onze fabrieksvoeding in lopende onderzoeken wordt betrokken na zulke wetenswaardigheden?

Koch zijn visie over kanker

Zijn idee is dat kanker ontstaat door jarenlang opslaan van toxisch vuil in het lichaam. Als een gezwel begint te groeien, vermindert het vuil in het lichaam en zoekt zijn weg naar de tumor, waarin het zich nestelt. Elke operatie of biopsie van een gezwel of tumor zal het gif de mogelijkheid geven om zich niet alleen in rondom liggend weefsel te nestelen. Nee, het zal zich idem via bloed kunnen verplaatsen omdat er sprake is van een bloedende open wond. Ons lichaam reageert namelijk op een non-conformistische manier om zichzelf tegen verspreiding van kanker te beschermen. Rondom het gezwel of tumor wordt een web van adertjes en slagadertjes aan gelegd om ons immuunstelsel in staat te stellen alle kankercellen, welke vrijkomen, te vernietigen. Zo kunnen we ontelbare jarenlang onze kanker in bedwang houden. Op het moment dat er chirurgisch wordt ingegrepen gebeuren er een drietal fatale dingen voor een patiënt.
  1. het web van beschermende bloedvaatjes wordt opengesneden
  2. het beschermende kapsel van het omhulsel dat ervoor zorgt dat de vergiften zich niet kunnen verspreiden wordt vernietigd
  3. de kankercellen en toxines kunnen zich vrij verspreiden door het ganse lichaam via het bloed en komen ook terecht in omliggend, gezond weefsel
U hoeft geen verder betoog. Nu hebt u werkelijk kanker, verspreidt door uw hele lichaam en niemand kan u vertellen waar deze opeens gaat opdoemen. Uw oncoloog weet dat ook en zal direct, terwijl u nog herstellende bent van de operatie, een chemokuur of bestraling voorstellen.

Koch heeft zijn ganse leven aan kankeronderzoek gewijd. Zijn 'wat is kanker' redenering is altijd overeind gebleven in alle stadia van de vele verschillende onderzoeken die hij heeft uitgevoerd. Hij is altijd blijven beweren dat een tumor niets meer voorstelt dan een 'verzamelvat' van allerlei lichaamsvreemde vergiften. Niets meer en niets minder! Materiaal waar ons lichaam niets mee aan kan vangen. Als het gif vrijkomt dan vernietigt het vergif ons lichaam totaal. Als deze toxines worden geëlimineerd kan de tumor alleen nog verschrompelen en uiteindelijk volledig verdwijnen.

Vele toenmalige onderzoekers volgen Koch in zijn redeneringen en beginnen hun eigen onderzoeken aan universiteiten waarin ze werken. Allemaal worden ze stuk voor stuk teruggefloten door de machtige farmaceutische lobby en natuurlijk door de waarschuwing dat hun subsidies van de Rockefeller Foundation op het spel komen staan. Velen trekken zich terug of verspreiden op een of andere manier hun walging voor de gevestigde kankerindustrie.
Enkele uitspraken die we hebben teruggevonden verbergen deze antipathie duidelijk niet.
Het handelt hierom Forbes Godfrey uit Toronto die als jonge arts het zwijgen wordt opgelegd. In zijn latere leven wordt hij politicus en minister van gezondheid.
In deze hoedanigheid vertelt hij het volgende: “Radium has a dangerous effect on the human system. In a couple of years people who have used it usually die suddenly because it affects the heart.”
J.W. Kannel uit Fort Wayne, in het Amerikaanse Indiana, gaat er prat op dat hij in 14 jaar tijd 72 patiënten van kanker heeft kunnen genezen met derivaten van Koch. Voordat hij met de Koch therapie is begonnen, heeft Kannel zeker 50 verschillende kankerpatiënten proberen te redden door operaties gevolgd door bestraling. Geen enkele van deze patiënten heeft langer dan tweeënhalf jaar kunnen overleven.
Verder vertelt hij over zijn bezoek aan de beroemde Mayokliniek waar hij een chirurg in één dag tijd 5 borsten ziet afzetten bij verschillende vrouwen met borstkanker. Op zijn vraag wat een dergelijke mastectomie nu werkelijk opbrengt geeft de chirurg volgend antwoord:
“een operatie met daarna bestraling levert niets op. Maar ik weet niet wat ik anders kan doen.”

De Hoxsey familie geneeswijze

Volgens ons onderzoek gaat het ontstaan van deze geneeswijze voor kanker terug tot 1840. Redelijkerwijze moeten we stellen dat zowel ontstaanswijze als gebruik volledig uit de natuur en volledig volgens natuurlijke normen zijn ontstaan. U als lezer maakt uit of u deze therapie wilt volgen of niet. Ik heb geen echte bedenkingen gevonden of het moeten aanbevelingen zijn geweest, totdat de achterkleinzoon dan eindelijk in onze tijd zijn 'genezing van kanker' gaat tentoon spreiden.
We spreken hier over een maatschappij van drie generaties die het moet hebben van mond op mond reclame. De families hebben er als gezin altijd van kunnen bestaan naast een paardenfokkerij omdat het niet hun voornaamste inkomen was. Ze wilden bekenden, aanbevolenen en geliefden met kanker enkel genezen. Gedurende die tijd heeft het familierecept voor de therapie zich voortgezet van overgrootvader naar grootvader naar vader naar zoon.
En, dan zijn we ineens in onze tijd aangeland. Ineens klinkt het verdict tegen Harry M. Hoxsey.
“Meneer, u bent een kwakzalver. Uw ziekenhuis wordt gesloten.”
De enige Hoxsey die zijn geneeswijze 'wettelijk' wilde aanbevelen via de bevoegde kanalen door geneeskunde te studeren en zich te manifesteren als Naturopatic Doctor, wat zowel in Amerika als Engeland nog steeds een wettelijke beschermde titel is, tegenover de rest van de onderontwikkelde medische wereldlanden zoals België.
Genezen is een gave en kun je niet leren door leren recepten voor te schrijven.
Men moet elk geval tegenover zichzelf en andere gevallen afwegen.
En daarvoor heb je medicatie nodig die maar een fractie afwijkt van andere medicatie zoals in de natuur aanwezig.
Enfin, Hoxsey zijn kliniek wordt gesloten en hij verdwijnt naar Mexico waar hij een nieuwe kliniek opzet en zijn therapie verder uitbouwt om hopeloze wereldburgers zelfs nu nog te helpen. We kunnen u alleen vertellen dat een FDA zijn leven zo vergalt hebben dat hij geen enkele andere uitweg heeft gezien dan te vertrekken uit Amerika.
Voor alle zekerheid: de FDA is altijd in opspraak als het over alternatievelingen gaat en het medisch establishment geen andere wegen meer kan bewandelen vanwege bepaalde bewijskracht als één en ander bekend wordt.
In België is de orde der geneesheren het karretje van de farmaceutische industrie.

Zijn kruidenrecept:

Rode klaver(Trifolium pratense)
Grote klis (Arctium lappa)
Zuurbes (Berberis vulgaris)
Zoethoutwortel (Glycyrrhiza glabra)
Vuilboom (Rhamnus frangula)
Indiaanse kiespijn bast (Zanthoxylum americanium)
Kreosoten struik (Larrea tridentata)
Gierwortel (Stillingia sylvatica)
Cascara amarga (Jamaicaans kwassiehout)
Om deze kruiden in ons klimaat bij elkaar te vinden mogen we zeker vergeten. Via een drogist of apotheker echter kunnen ze wel besteld worden.

Dr. Otto Warburg (1883-1970)

Dr. Warburg heeft in zijn vakgebied fysiologie de Nobelprijs gekregen omdat hij het metabolisme van kankercellen heeft blootgelegd.
Vooral de constatering dat kankercellen zich niet kunnen ontwikkelen of zelfs blijven leven in een zuurstofrijke omgeving heeft veel alternatieve denkers met allerlei goede ideeën op de markt gebracht.
Zijn idee: 'zuurstof wordt weggenomen door een fermentatieproces waar suiker bij betrokken is,' wordt nog steeds aangehangen.
Uit deze denkwijze is de ozontherapie en waterstofperoxide theorie ontstaan doordat ze als katalysator dienst doen om voldoende zuurstof te produceren.
Koch experimenteert zeker ruim 10 jaar met een dergelijke katalysator die hij Glyoxylide noemt, voordat Warburg met zijn hypothese naar buiten komt. Koch weet als geen ander dat zuurstof kankercellen vernietigt en de aanwezige gifstoffen in de tumor 'verteert' zodat ze in het bloed kunnen worden opgenomen om via de normale ontgiftingsorganen te worden verwerkt.

Uit de publicatie van Warburg ontstaat in een latere fase de zuurstoftherapie als kuur tegen kanker. Alle therapieën zijn gebaseerd op de oxidatiegedachte. Vooral waterstofperoxide kan hier uitstekend voor gebruikt worden. Verwonde huid behandeld met waterstofperoxide zal alles in en rond de wond, wat niet koosjer is, doden en de rest in tact laten.
Hier wordt in detail uitgelegd wat Dr. Warburg omschreef en hoe U UZELF kunt genezen van kanker! Eigenlijk UW SUIKERVERSLAVING! en deze link over het dieet!

Dr. Walter B. Coffey

Coffey is een arts die de gave heeft om arts te zijn. Als hoofd chirurgie heeft hij in zijn tijd veel faam opgebouwd o.a. door een techniek die bij angina pectoris patiënten alle pijn wegneemt uit te denken. Hij wordt door verschillende Europese universiteiten uitgenodigd om ter plaatse de techniek te komen demonstreren.
Coffey is in alles wat met ziekten heeft te maken geïnteresseerd. Zijn interesse wordt vooral getrokken door de zowat niet te genezen kanker waardoor hij dit fenomeen begint te bestuderen. Zijn ultieme uitdaging!
Al gauw is hij aan het experimenteren met hormonen uit bijnieren van schapen. Eerst gebruikt hij het hormoon om een patiënt met hoge bloeddruk te behandelen die eveneens kanker heeft. Na een zoveelste onderzoek bemerkt hij dat niet de hoge bloeddruk is verdwenen maar de kanker eveneens. Een nieuw onderzoeksmiddel voor de strijd tegen kanker is geboren.
Al snel krijgt hij assistentie van Dr. Humber en beiden verzoeken ze de duizenden patiënten bij de deur om terug te komen als ze een duidelijke diagnose van hun huisarts hebben voordat ze bij hen in behandeling kunnen komen. Snel nadat bekend is dat Coffey een middel tegen kanker heeft, vraagt hij toestemming in 1930 aan de San Francisco Phatological Society om zijn middel als medisch klinisch bewijs te demonstreren.
De befaamdheid die hij hierna krijgt toebedeeld zorgt ervoor dat hij zelfstandig een kankerkliniek moet openen in San Francisco. Daar neemt hij alleen zaken aan van kankerpatiënten die niet langer te opereren zijn. Feitelijk mensen die niet te genezen zijn.
Alles wordt nauwkeurig gedocumenteerd en in maart 1936 publiceren Dr. Coffey en zijn compagnon Dr. Humber hun bevindingen.
Tot die datum hebben ze 7.513 hopeloze gevallen behandeld. Daarvan sterven er 3.872 voordat ze het minimum aan 30 injecties met het serum hebben kunnen ontvangen. (Dertig injecties is de minimale maatstaf om tot een goede conclusie te kun- nen komen.) Van de overige 3.146 patiënten die voldoen aan de maatstaf, herstellen er 1.040 totaal waarvan 10% nog langer dan vier jaar leven.
Eerlijkheidshalve moeten we er bij vertellen dat geen enkele patiënt zijn dieet of levensstijl heeft moeten aanpassen omdat er dan weer geen echte meting zou kunnen gebeuren. Ook wetenschappelijk bewijs verzamelen kost mensenlevens. Door patiënten er niet van te doordringen dat aanpassen van dieet of levensstijl noodzakelijk is, is het onmogelijk om langdurige resultaten te bekomen.
Dat is dan in feite het echte bewijs dat is geleverd. We spreken toen 1935 en nu 2010. De cijfers voor overleving na wat voor orthodoxe behandeling ook zijn nog exact hetzelfde, waardoor voeding EN genezen door voeding serieus onderdeel moet worden van een therapie tegen kanker.

De AMA schrijft, nadat Coffey zijn betoog heeft gehouden en zijn eerste gedocumenteerde bevindingen heeft gepubliceerd, zonder verder onderzoek bij monde van Morris Fishbein een artikel waarin Fishbein verklaart dat chirurgen en pathologen die lijkschouwingen hebben verricht op overleden kankerpatiënten geen enkel bewijs hebben gevonden dat kankers waren verdwenen, kleiner geworden of dat de kanker op enige andere manier is gestopt door de behandeling.

Coffey zijn tegenbetoog is simpel: 'Het is simpelweg onethisch als Dr. Fishbein pathologen op een geheime manier aan het werk heeft gezet. Zulke onderzoeken kunnen openlijk worden uitgevoerd en zelfs in onze klinieken waar ze alle hulp kunnen krijgen die ze nodig hebben. Geheime onderzoeken waar hij in zijn artikel naar verwijst lijken meer op middeleeuwse tribunalen waar beschuldigden zonder enige vorm van zelfverdediging en in alle geslotenheid door de inquisitie werden veroordeeld.'

In 1944 sterft Coffey en enkele jaren later stopt ook Dr. Humber. In de toenmalige ziekenhuizen waren er stapels met bewijzen en documenten en toch is er ondanks alle bevindingen geen enkel wetenschappelijk onderzoek begonnen naar alle behaalde resultaten.
Waarom niet?

Dr. James Sheridan

Een van de meest opmerkelijke verhalen ooit gezien. Een mogelijke kuur, theoretisch volledig uitgewerkt tot in detail door een chemisch analyticus, mede patentsamensteller en niets dan tegenwerking vanuit gerenommeerde instanties tot en met de Amerikaanse staat toe.

In 1942 komt Sheridan met zijn bevindingen over een nieuw middel dat de celstofwisseling van een kankercel volledig ondermijnt. In zijn laboratorium worden 70% van alle proefmuizen totaal genezen. Hij noemt het middel 'Cancell,' later ook bekend onder de naam 'Entelev.'
Hij probeert ook toestemming te krijgen om het middel klinisch te testen maar krijgt 0 op het rekest van de American Cancer Society die zijn aanvraag blokkeert.
In 1961 probeert hij staatstoestemming te krijgen. De Amerikaanse staat geeft wel toestemming maar vertelt doodleuk dat hij binnen vijf dagen met bewijs moet komen, iets dat volkomen onmogelijk is omdat het zeker 28 dagen vraagt voordat zijn middel effect scoort bij patiënten.
Sheridan gaat door met zijn gevecht tegen verschillende overheidsinstanties totdat de FDA in 1982 hem een IND nummer afgeeft waardoor zijn project volledig tot stilstand komt.
Door de IND wordt hij monddood verklaart en kan hij niet langer doorgaan met onderzoek. Met de handen in het haar geeft hij de formule van het middel weg aan Edward Sopcack die het mondjesmaat begint te produceren. Dit medicijn heeft de originele naam 'Cancell' behouden maar ik heb er iet veel meer over kunnen vinden.
Een zoveelste middel tegen kanker dat door overheden is begraven met medeweten van de farmaceutische industrie en kankerverenigingen.

Dr. Henry K. Wachtel

Dr. Wachtel is heel zijn leven een geducht tegenstander geweest van de hypothese dat kanker zou worden veroorzaakt door virussen. Hij gelooft dat kanker wordt veroorzaakt door stofwisselingsveranderingen die kunnen resulteren in een ontwikkeling van kankergezwellen. Zijn, in 1954 gepubliceerd boek met de titel 'The Role of the Pituitary in Cancer' behandelt hij de primaire vraag: 'wat zijn deze omstandigheden,' uitvoerig.
Wachtel haalt hier de meeste ideeën aan die nu nog steeds leven bij alternatieve denkers. Levensstijl en voeding omdat ze duidelijk in zijn onderzoek naar voor komen als indicatoren die kanker veroorzaken of juist niet. Wachtel blijft bij zijn idee dat de hypofyse een grote rol speelt bij het krijgen of juist niet krijgen van kanker.
Gesterkt door de bevindingen van zijn collega Coffey die kanker geneest met een hormoon van de bijnieren, weet hij een extract uit de hypofyse te isoleren dat hij patenteert onder de naam 'Antineol.' Door dit extract in te zetten ziet hij grote verbeteringen en soms zelfs een totale genezing.
Als hij dan uiteindelijk met zijn klinische onderzoeken wil beginnen bij mensen wordt hij ontslagen als onderzoeker van de Fordham universiteit in New York. Alle toekomst voor het middel en verdere onderzoeken ermee worden hem afgenomen.
(Een patent aanvragen als je werkt voor een instelling of bedrijf maakt een uitvinding intellectueel eigendom van instelling of bedrijf.)

Wachtel is altijd blijven volhouden dat het farmaceutisch kartel zijn werk heeft gestopt.
Om eerlijk te zijn. Van het veelbelovende medicijn, het patent en verder onderzoek is nooit meer iets gehoord.

Wachtel zijn hypothese

De hypofyse maakt hormonen die de schildklier aanzetten tot het produceren van hormonen welke de stofwisseling aanzetten.
Door hypofyse extracten toe te voegen aan het zieke lichaam van een kankerpatiënt, wordt het zieke lichaam in staat gesteld om meer essentiële stoffen uit voeding te absorberen. Er komt een betere vertering op gang en zodoende kunnen kankercellen verdwijnen omdat de gifstoffen worden afgevoerd en het immuunsysteem wordt versterkt.

Dr. Steven Durovic en Dr. Andrew Ivy

Twee artsen. Twee totaal verschillende mensen, levend op twee totaal van elkaar gescheiden continenten en allebei exact hetzelfde idee.
Beider idee is simpel. Alle kanker types laten hetzelfde zien. Ongecontroleerde groei. Onderzoek een mogelijkheid om de groei te stoppen en men is kanker meester.
Verder zijn ze er van overtuigd dat de factor waarover ze spreken in het lichaam aanwezig moet zijn, alhoewel dat in zekere zaken moet worden geactiveerd of aangezet tot beter werken.
Ze leiden dit beiden af doordat er kankergevallen spontaan genezen.
Beiden zijn het er ook over eens dat niemand spontaan geneest als hij onder behandeling van een arts is (geweest.)
Hierdoor is hun conclusie dat de toenmalige, nog steeds dezelfde hedendaagse, behandeling totaal waardeloos is.
Een behandeling welke een lichaam een spontane genezing ontneemt is geen behandeling maar hoort verboden te worden. Toch een artsenopleiding geeft zeer weinig mogelijkheden zodat zij eveneens de factor voeding niet meerekenen in de factor spontane genezingen.

Durovic gaat van het idee uit dat een bacterie, virus of zelfs schimmel oorzaak van kanker kan zijn. Daarvoor denkt hij terug aan zijn jeugd op de boerderij van zijn vader waar in de velden koeien en paarden soms een zeer vreemde ziekte krijgen waar sommigen aan sterven en velen juist niet.
Er ontstaat in de nek een snel groeiend kankergezwel en is er zeker van dat daar de oorzaak en de genezing van kanker in te vinden is.
Hij zoekt naar dieren met dit vreemde gezwel en vindt wonderwel de nodige paarden met het kenmerkende gezwel om hen daarna bloed af te nemen om te zien of ze antistoffen tegen het gezwel aanmaken.
Wat hij echt snel vindt is de oorzaak van het gezwel. Een schimmel, genaamd Actinomyces bovis , 'Lumpy Jaw' of gezwollen kaak.
De meeste paarden maken niet meer dan een half theelepeltje antistof aan dat er uit ziet als wit poeder en de groei van het gezwel volledig afremt en uiteindelijk laat verdwijnen.
Toch zijn er altijd een paar paarden die niets kunnen produceren en sterven.
Om zeker te zijn probeert hij de witte substantie uit op een paar oude honden met natuurlijke kankers. Vele kankers verschrompelden per direct en enkelen verdwijnen volledig.
Het spul neemt tegelijkertijd ook hoge bloeddruk weg.
We zien dat meerdere malen terugkomen in andere onderzoeken. Kanker en hoge bloeddruk worden dikwijls gevonden in een zelfde kankerstudie.
Durovic maakt 500 ampullen van beide substantie klaar. 300 Kositerin tegen hoge bloeddruk, 200 ampullen Krebiozen tegen kanker en vliegt ermee naar Chicago waar hij zal proberen om in contact te komen met Dr. Andrew C. Ivy. Ivy doet in dezelfde richting onderzoek als Durovic. Ook hij denkt aan virussen, bacteriën of schimmels als ontstaan van kanker.

Door schimmels veroorzaakt? Hier komt overigens ons idee vandaan dat antibiotica wel eens één van de veroorzakers van kanker kan zijn. Het gebruik (eigenlijk MISBRUIK) van antibiotica en de vermeerdering van kanker zit in dezelfde lijn en is te meten vanaf dezelfde jaren. Als LDS positief wordt veroorzaakt door antibiotica dan IS antibioticagebruik onder meer een veroorzaker van kanker. Onze genezingsmethode voor kanker vernietigt namelijk ook alle schimmels in het lichaam!

In de zomer van 1949 krijgt Durovic eindelijk de mogelijkheid om Ivy te spreken. Ivy gaat gelijk akkoord om het middel tegen hoge bloeddruk te testen en begint het zelfde moment een sessie. Al snel blijkt Kositerin een groot succes te zijn en Durovic neemt zijn kans waar om Ivy te vertellen over Krebiozen, het middel tegen kanker.
Durovic staat nog steeds in contact met zijn assistent die Krebiozen nog steeds aan het testen is op honden die niet alleen van kanker worden genezen maar eveneens van cataract. Hij vraagt Ivy een vergadering te beleggen met de assistent directeur van de universiteit van Illinois, de werkgever van Ivy.
Daar stelt Durovic Krebiozen voor als een experimenteel kankermiddel en vraagt toelating om het verder te testen nadat hij uitvoerig alle testresultaten bij honden uit de doeken heeft gedaan. Toch de directeur gaat niet akkoord.
Ivy daarentegen wil het uitproberen en start een procedure om het buiten het universiteitscircuit te doen via bevriende artsen.
De kuur slaat aan en enkele boeken hierover zijn met de successen gevuld. Herbert Bailey schrijft twee boeken hierover. 'K - Krebiozen - Key to Cancer?' en 'A Matter of Life and Death.'
De resultaten laten echt iedereen verbaasd staan totdat de American Medical Association (AMA) er zich mee begint te moeien. Na een paar snelle onderhouden schrijven ze een vernederend artikel over Krebiozen. Vervolgens maken ze het middel af en zeggen ze dat het totaal niet werkt. Het 'on- derzoek' bestaat uit het bezoeken van tien stervende kankerpatiënten die net behandeld zijn met Krebiozen. In het artikel zijn ze al dood verklaard.
Na de commotie rondom het artikel schrijven alle doodverklaarde patiënten een brief naar AMA en de onderzoekscommissie met de boodschap dat ze allen nog leven en dat ze genezen zijn door het experimentele medicijn.
Ook de huisartsen die buiten de universiteit om een totaal van 504 patiënten met het nieuwe medicament hebben genezen klimmen in de pen. De AMA laat niets meer van zich horen, naar niemand niet. Noch genezen patiënten, noch behandelend geneesheren.
Twee weken later wordt er een Nationaal Congres tegen kwakzalverij gehouden waar Krebiozen tot de 'grootste fraude' van de 20e eeuw wordt uitgeroepen' zonder zelfs maar naar bewijzen te zoeken, getuigen te horen die bestaan uit genezen patiënten of hun artsen die de experimentele behandeling hebben uitgevoerd. Alles en iedereen wordt vermeden. Alleen de uitspraak telt.
Ivy wordt ontslagen. De directeur van de universiteit, George D. Stoddard eveneens omdat hij banden bleef onderhouden met Ivy.
Durovic gaat door met experimenteren tot 7 juni 1963. De dag dat de Kefauver medicijnwet in werking treedt. Deze wet verbiedt vanaf dan ex- perimentele medicatie.
Durovic wordt 48 maal opgepakt daarna geeft hij er de brui aan en spant tegelijkertijd een rechtszaak aan tegen de FDA om het oppakken te stoppen. Tegelijkertijd kan hij ook een Krebiozen meer uitvoeren naar andere staten zodat kankerpatiënten verplicht zijn om ze in Illinois op te komen halen.
Alle patiënten krijgen angst voor de toekomst. Zie dat ze nog niet genezen zijn en dat het medicijn volledig gaan verbieden. Patiënten verenigen zich en stichten de organisatie 'Overlevers van Kanker door Krebiozen.'
Verder onderschrijven ze een petitie voor het Congres en trekken hiervoor door verschillende Amerikaanse steden zodat hun doel welbekend is onder de Amerikaanse bevolking. Gewapend met de petitie trekken ze naar Washington waar ze bivakkeren in de tuin van het witte huis.
7 september 1963 wordt het medicijn Krebiozen waardeloos verklaard en de rest is geschiedenis.
Ivy en Durovic worden zelfs voor de rechter gedaagd door de FDA maar bij de uiteindelijke behandeling laten ze zoveel getuigen opdraven dat er niets anders kan gebeuren dan dat ze worden vrijgesproken.
Direct na de uitspraak en als vrij man verlaat Durovic Amerika. Ivy blijft doorgaan met patiënten behandelen. De naam Krebiozen wordt door hem veranderd in Carcalon. Verder wordt het medicijn niet langer alleen uit paardenbloed gefabriceerd maar ook uit koeienplasma.
Voor – en tegenstanders blijven tegen elkaar vechten. Maar met de tijd verdwijnen ook zij van het strijdtoneel.
Na zo vele jaren is het verhaal over Krebiozen volledig doodgebloed en vergeten. Niemand kent het nog en het zoveelste prachtige werkende medicijn tegen kanker dat dan uiteindelijk wel de naam 'geneesmiddel' mag dragen van ons, is vergeten.
AMA en FDA zijn dus duidelijk spreekbuizen van de machtige farmaceutische lobby. Tenslotte is het de farmacie die uitmaakt wat een arts mag weten, onderzoeken en wat voor medicatie er op de markt wordt toegelaten.
Niemand anders.

Deze politiek kost elke dag duizenden mensenlevens. Alleen omdat genezen mensen niets opbrengen voor de farmaceutische industrie.
De toenmalige en huidige farmaceutische industrie houden het liever bij gebruik van vergif om kankerpatiënten te 'genezen', terwijl Krebiozen volledig gifloos is en geen enkel 'bijverschijnsel' kent en daarbij de kankerpatiënt TOTAAL geneest.

Dr. Samuel Beale

Hoe men het ook bekijkt, er zijn vele verschillende manieren uitgedacht en/of per ongeluk ontdekt om kanker te genezen. Wat hun ontdekkers allemaal gemeen hebben is het volgende.
Allen zijn aangevallen door de farmaceutische industrie, door overheidsorganen, hebben zonder proces gevangen gezeten, zijn veroordeeld geweest en privé volledig uitgekleed.
Waarom?
Omdat deze onderzoekers kanker kunnen genezen. Omdat ze een medicijn hebben ontwikkeld of omdat ze bij een bestaand medicament een bijkomend effect hebben ontdekt dat eveneens kanker kan genezen.

Dr. Beale ontdekt, gedurende de jaren vijftig, bij een patiënt die een beetje nijgt naar suikerziekte een necrotische teen die langzaam aan het afsterven is.
Om de suikerziekte een beetje aan te pakken geeft hij de patiënt dagelijks insuline en bemerkt dat ook de teen geneest. Voortvarend begint hij ook patiënten met zweren, puisten en huidkanker te behandelen door ze dagelijks een beetje insuline te geven. Allen genezen.
Zijn gedachte hierachter is: 'geef de verstoorde cel de mogelijkheid om meer zuurstof op te nemen en de gezwellen, puisten, zweren en kankers zullen vanzelf verdwijnen.'
Hij leest er ook over en komt erachter dat vooral Europese landen regelmatig insuline inzetten om kankers te genezen. Vooral Duitsland staat in die tijd bekend om insulinebehandelingen bij kankerpatiënten, terwijl in Rusland insulinebehandelingen al dagelijkse routine zijn om kankerpatiënten te behandelen.
Spijtig genoeg heb ik geen echte details kunnen achterhalen.
Van de 16 patiënten herstellen er vier volledig, tien worden stukken beter en twee reageren niet op de therapie.
Hoever de patiënten al zijn gevorderd in hun ziekte of wat voor kanker ze exact hebben daar wordt niets over gezegd.
Ook in Italië, Spanje en Zuid Amerika schijnen ze in de jaren zestig te experimenteren met insuline. Toch, ook daarvandaan hebben we geen gegevens meer te pakken kunnen krijgen, noch bericht waarom ze zijn gestopt.
In ieder geval reageren patiënten beter op insuline dan op chemotherapie.

Dr. Evangelos Danopoulos

De methode die nu wordt beschreven heeft wereldvermaardheid, zij het dat vele mensen niet weten dat het ook kanker geneest. De methode is duizenden jaren oud en wordt nog steeds toegepast, alleen niet meer in onze huidige gezondheidszorg.
In het begin van de vijftiger jaren echter onderzoekt de Griekse arts Danopoulos urine en vindt er kankerwerende stoffen in. Hij begint de stoffen te isoleren en al snel blijkt het hier om ureum te gaan. Opvallend is wel dat ureum eindproduct is van het eiwitmetabolisme dat altijd in de urine is te vinden.
Natuurlijk wordt er niets onderzocht in rauwe urine. De urine wordt eerst gefilterd en de verschillende extracten worden gesteriliseerd.
Daarna wordt de ureum verdund met fysiologische zoutoplossing tot 50%. Danopoulos experimenteert met een 50% oplossing en injecteert 2 tot 3 ml rechtstreeks in de tumoren. Alle tumoren reageren per direct door meetbaar kleiner te worden. Toch bij patiënten waar hij ureum in de directe nabijheid van de tumor heeft geïnjecteerd lossen tumoren sneller op.
Niet operabele kankers verschrompelen voor 75% door injecties met 40% ureumoplossing.
Kankercellen hebben een bepaalde structurele afwijking waardoor ze in de bovenste laag van de innerlijke cel meer chemicaliën meevoeren. Hierdoor zijn ze in staat om zich veel sneller aan elkaar te hechten en klonteren als het ware samen. Dat noemen we de tumor. Rondom de snel delende kankercellen vormt zich een vlies waaronder zich een waterachtige substantie vormt. De substantie maakt het mogelijk dat deze cellen zich blijven delen en is in staat om een grote hoeveelheid chemicaliën op te nemen.
Rondom het vlies wordt dan nog een eigen bloedvatennet gebouwd zodat het gezwel verstoken blijft van de nodige zuurstof en andere eigenschappen in zuurstofrijk bloed om kankercellen af te breken. We aanschouwen een vernuftig systeem dat alleen kan worden doorbroken door geen SUIKER meer toe te voeren aan het lichaam waardoor er geen voedingsstoffen meer worden getransporteerd naar de tumor.
Al deze wijsheid is bekend anno 1957.
In 1977 doen wetenschappers van de universiteit van Illinois alles nog een keertje over en publiceren hun bevindingen in Clinical Oncology, een medisch tijdschrift voor kankerspecialisten.
Ze komen toentertijd tot de conclusie, nadat ze ureumoplossing van 40% direct in de tumor en de directe omgeving eromheen injecteren, het proces in de waterachtige substantie wordt verstoord en het ongecontroleerde groeiproces onderbreekt waardoor alle kankercellen stoppen met delen en afsterven.
Na bovenstaande publicatie is er niets meer over experimenten of toepassingen met deze veelbelovende ureumtherapie gehoord.

Dr. Lawrence Burton

Na goede resultaten met lichaamseigen stoffen uit urine in 1957 anticipeert Burton hierop en begint naar bestanddelen in het bloed te zoeken die in de strijd tegen kanker kunnen worden gebruikt als therapie.
Toch, zijn weg is lang omdat hij in eerste instantie op zoek is naar een middel om kanker sneller te laten groeien in proefdieren om zodoende geld te sparen gedurende opeenvolgende experimenten. Hij onttrekt een bepaald extract aan fruitvliegen en spuit dit in bij muizen om te zien of de kankers sneller beginnen te groeien en vooral hoeveel sneller.
Verbaasd stelt hij vast dat binnen enkele uren kankers niet schijnen te groeien, integendeel ze verkwijnen. Zodoende gooit hij het onderzoek om en begint het bloed van de behandelde muizen nauwgezet te onderzoeken.
Dan begint hij menselijke kankers in vitro te behandelen met een factor uit muizenbloed. Hij aanschouwt hetzelfde resultaat. Alle kankers die hij injecteert verschrompelen.
Burton gebruikt een bloedfactor waarin vier bloedeiwitten aanwezig zijn. Burton geeft maandenlang voorstellingen aan sceptische vakgenoten die hun eigen laboratoriummuizen meebrengen om door hem te laten injecteren. Binnen enkele uren kunnen ze één voor één vaststellen dat alle kankers kleiner worden. Burton publiceert zijn bevindingen in meerdere wetenschappelijke tijdschriften.
Gedurende zijn verdere onderzoeken tussen 1956 tot 1962 wordt er niet één publicatie geweigerd. Toch op het moment dat zijn therapie op punt staat en hij weet dat iedere patiënt onder zijn hoede op genezing kan rekenen, weigeren alle medische tijdschriften zijn publicaties af te drukken en dat al vanaf 1963.
Na verloop van tijd geeft Burton het op en bewandelt andere wegen om alles te kunnen verklaren. Het duurt wel tot begin zeventiger jaren voordat hij alles op een normale manier kan omschrijven.
Alle tumoren worden bewerkt met de bloedeiwitten IgG, IgA en IgM samen met de Deblocking Factors (DP) met als voornaamste blokkerende eiwit, alpha- 2-macroglobulin.
Burton, wars van verder publiceren via medische tijdschriften die allemaal gecontroleerd worden door de farmaceutische industrie, begint te publiceren via het grijze circuit met behoorlijk resultaat.
In 1975 mag hij op verzoek zijn therapie uittesten op mensen. Hiervoor richt hij de Immunologische onderzoeksstichting (Immunology Research Foundation) te New York. Er moet aan allerlei papierenrompslomp worden voldaan en een jaar later kan Burton nog niet met zijn proeven beginnen waardoor hij er de brui aangeeft en naar de Bahama's vertrekt.
Hier aangekomen richt hij een kliniek op en begint met zijn behandelingen. In geen tijd is zijn kliniek bekend over de ganse wereld. Verhalen over wonderbaarlijke genezingen zijn niet van de poes.
Door een voormalige collega van Burton, een professor aan de universiteit van Columbia, worden er twintig terminale patiënten naar de Burton kliniek gestuurd. 10 van genezen voorspoedig en bij de tien anderen is er sprake van kleiner worden van het gezwel met verdwijnen van de pijn.
Burton ligt na zijn confrontatie met de farmaceutische industrie en het worden uitgekotst door meerdere collegae volledig dwars.
In 1978 doet hij nog één enkele poging om zijn therapie erkend te krijgen in Amerika. Een bekende van hem, Dr. Arthur Upton, is op dat moment directeur van het Nationale Kankerinstituut geworden. Burton kan op dat moment beroep doen op sponsoren die direct $1.000.000 bij elkaar kunnen brengen om 1.000 patiënten te behandelen in zijn kliniek.
Zodoende stelt hij voor om 1.000 terminale patiënten over te laten komen naar de Bahama's, daar door hem te laten behandelen en na herstel terug naar Upton over te laten komen waarna ze door artsen van het NCI kunnen worden onderzocht.
Het 'National Cancer Institute' weigert resoluut en vraagt om eerst alle dossiers van behandelde patiënten op te sturen. Burton steekt beide middelvingers op richting NCI en vervolgt zijn eigen weg, zonder enige erkenning voor zijn middel en therapie.
Zonder problemen geneest hij zowat alle rijke Amerikanen tussen 1978 en 1985 in zijn kliniek te Bahama's.
Burton zijn succesvolle genezingen worden ook in Amerika gehoord en dus besluiten het NCI, samen met andere gezondheidsorganisaties, er een eind aan te maken.
Ze benaderen de overheid op de Bahama's met de leugen dat Burton in zijn kliniek met bloedproducten werkt die besmet zijn met AIDS en vragen om zijn kliniek te sluiten.
De geschrokken Bahamaanse overheid sluit Burton zijn kliniek overhaast in 1985.
De over het algemeen rijke Amerikanen nemen het nu voor Burton op en keren zich tegen de door hen verkozen en gesubsidieerde Congresleden. Ze eisen per direct een wet die het mogelijk maakt dat er alternatieve kankeronderzoeken en behandelingen kunnen gebeuren.
Burton zijn kliniek wordt heropend in 1986 omdat de NCI en andere Amerikaanse gezondheidsorganisaties niet verteld hebben dat alle Amerikaanse bloedbanken en ziekenhuizen bloed in stock hadden dat een beetje AIDS getint is. Daar geen enkel Amerikaans ziekenhuis is gesloten geeft de overheid in de Bahama's Burton weer toestemming om zijn kliniek te heropenen.
Na zijn volledig leven verder aan kankeronderzoek en therapie te hebben gedaan, sterft Burton in 1993.
Zijn therapie wordt tot op de dag van vandaag nog toegepast in zijn kliniek in Freeport, op het grote Bahama eiland.
Zijn Immuno-Augmentative Therapy of kortweg IAT, wordt tegenwoordig ook toegepast in Tijuana, Mexico.
Indien u geïnteresseerd bent in de IAT therapie kunt u contact opnemen met de volgende adressen die tot op de dag vandaag nog steeds geldig zijn:
Immuno-Augmentive Therapy Center P.O. Box F-2689 Freeport, Grand Bahama 809-352-7455 Of contacteer de support groep via: IAT Patients’ Support Group via Mr. Frank Wiewel P.O. Box 10 Otho, IA 50569 515-972-4444 —
link: http://www.synergyaids.org/hiv/immuno-augmentative-therapy-for-cancer-573798.html
Veel sterkte en een voorspoedige genezing gewenst.

Dr. Joseph Gold

Dr. Koch heeft baanbrekend werk verricht door duidelijk te maken dat suikerfermentatie in het lichaam één oorzaak van kanker is, en heeft daar een geneesmiddel tegenover gezet.
Dr. Warburg komt tot dezelfde conclusie en gaat er nog dieper op in. Hij komt tot de constatering dat een kankercel alleen kan gedijen in een zuurstofarme omgeving. Dus, richt zich op extra zuurstoftoevoer terwijl de medicatie van Koch dit ook reeds doet maar op dat moment is het zuurstoftekort nog geen vaststaand feit.
Dr. Gold publiceert in 1968 een onderzoek, genaamd:
“Proposed Treatment of Cancer by Inhibition of Gluconeogenesis,” Oncology, 22:185- 207.
Gold zijn publicatie maakt korte metten met de toenmalige en hedendaagse kankerbehandelingen. Zijn artikel breekt chirurgie, bestralen en chemotherapie volledig tot in de grond af.
Deze handelingen zijn gericht op het uitmoorden van kankercellen. Volgens Gold is dat helemaal niet nodig. Neem bij de kankercellen de mogelijkheid weg dat ze andere cellen aanvallen en het proces zal vanzelf tot stilstand komen.
Een voortzetting van Dr. Warburg zijn overdenkingen en bevindingen over kankercelstofwisseling waarbij kankercellen leven van suikerfermentatie hetgeen een volledige anearobische (zuurstofloze) reactie is.
Gold heeft naast Warburg ook Dr. Dean Burk zijn onderzoekingen nauwlettend bestudeerd.
Burk heeft met subsidie van het NCI Warburg zijn onderzoeken nogmaals over gedaan en komt tot dezelfde conclusie. Via Burk zijn onderzoeken valt het licht op oxaalzuur, eveneens gebruikt in fabricatieprocessen van antibiotica, om meer zuurstof naar kankergezwellen te voeren.
Toch tijdens onderzoeken blijkt dat oxaalzuur even destructief werkt op normale, gezonde cellen dan op kankercellen en het gebruik hiervan wordt gestopt.
Natuurlijk niet totaal.
Vele antibiotica bevatten nog steeds oxaalzuur.
Gold overdenkt een overschrijdende hypothese en gaat hierbij verder dan Warburg en Burk samen.

Gold zijn hypothetische vragen

De voornaamste doodsoorzaak bij kankerpatiënten is cachexia waardoor spier – en botmassa afneemt, (als het ware wordt opgegeten door de kanker.)
Hierdoor ontstaan chronische infecties, ondervoeding, lusteloosheid en vermoeidheid en in vele gevallen dementie.
De gestelde vraag is: waarom ontstaat cachexia? Als dit kan worden onderbroken wordt de voortslepende ziekte vanzelf stil gezet!
Wat is de oorzaak van cachexia? Waarom neemt de patiënt zijn spier – huid – en botmassa af terwijl de tumor blijft groeien? Niemand in de medische wereld heeft er een adequaat antwoord op.

Gold zijn theorie

Cachexia wordt veroorzaakt doordat kankercellen het vermogen hebben om hun giftige afval te recycleren en opnieuw te gebruiken. Toch, het recyclageproces overlaadt het lichaam tegelijkertijd met de vraag om alle giftige stoffen af te breken. Dit proces veroorzaakt uitmergelen van het zieke lichaam. Gold denkt hiervoor opmerkelijk aan het melkzuurproces in een lichaam, met name een overproductie hiervan door fermentatie van suiker waarvan het afvalproduct melkzuur is.
Waarom?
Gezonde cellen gebruiken gebruiken zuurstof als energie terwijl kankercellen suiker gebruiken als brandstof met als resultaat fermentatie waarbij melkzuur als afvalstof vrijkomt.
Melkzuur wordt weer naar de lever getransporteerd. Hier wordt het weer omgezet in glucose en opgeslagen in de lever.
Ons lichaam heeft ontzettend veel energie nodig om dergelijke hoeveelheden weer om te zetten en eveneens wordt er energie gevraagd om een vicieuze cirkel in stand te houden. Want de lever wordt ook weer gevraagd om de glucose in het bloed te brengen. Kankercellen nemen dit dan weer op als brandstof.
Zo gaat dat eindeloos verder.

Doorbreken van de vicieuze cirkel

Gold besluit een therapie te zoeken die de interactie tussen lever en kankercellen opheft. Na vele pogingen besluit hij hydrazinesulfaat te gebruiken. Hydrazinesulfaat is in staat om een enzym in de lever te blokkeren waardoor er niet langer melkzuur wordt omgezet in glucose.
Hij probeert hydrazinesulfaat eerst uit op verschillende tumoren in dieren en hij merkt dat het procedé zijn theorie ondersteunt.
Opmerkelijk feit is: '... vrije kankercellen niet worden aangepakt maar alle cellen in de tu- mor worden vernietigd.'
Verder merkt hij op dat hydrazinesulfaat eveneens het vergiftigende effect van chemotherapie opheft.
Er worden maar kleine hoeveelheden hydrazinesulfaat gebruikt omdat het goed werkt en daarbij de cellen niet aantasten waardoor ook gezonde cellen niet worden aangetast.
Hydrazinesulfaat werkt zoals Dr. Gold het wil. Blokkeren van een leverenzym zodat het metabolisme in de kankercel volledig ophoudt.
In 1973 publiceert Dr. Gold zijn bevindingen. Enkele maanden later zijn er 20 patiënten onder behandeling met de nieuwe therapie. Nog enkele maanden later zijn er enkele duizenden patiënten onder behandeling. Allemaal hebben ze goede resultaten.
Eén arts meldt dat een vrouw met terminale kanker die nog maar een paar dagen heeft te leven al tijdens de behandeling opmerkelijke vooruitgang boekt. Na drie weken loopt ze weer op.
Vele zelfde verhalen komen binnen. De therapie is een werkelijk succes.
Tegelijkertijd krijgt hij moeilijkheden met het NCI om nieuwe financiële middelen los te krijgen voor verdere onderzoeken en behandelingen.
Gold krijgt echter onverwacht hulp van Dr. Burk, nog steeds werkzaam bij het NCI, omdat deze eerlijke wetenschapper de uitkomst ziet van de onderzoekingen, gedaan door Koch, Warburg en hemzelf met een vertaling naar een complete, renderende therapie.
Om Gold bij te staan publiceert hij zijn bevindingen.
Hij publiceert het volgende:

Since April 1, 1973, upwards of 30 cachetic or ‘terminal’ cancer patients have been treated with gelatin capsules containing 60 mg of hydrazine sulfate three to four times a day (at intervals of about 6 hours). Usually within 24-48 hours there is a marked return of appetite followed by continued increase in weight, remarkably restored physical activity, and eventually decrease in tumor size, decrease in pain, and related decrease in symptomatology.

Zes maanden later publiceert hij zijn eigen bevindingen over hydrazinesulfaat:
Hydrazine sulfate is the most remarkable anti-cancer agent I have come across in my forty-five years of experience in cancer . . It would make little difference with hydrazine sulfate if the FDA wanted to balk, because this material is so cheap and it is cheap because it is made by the trainload for industrial purposes.

Door Burk zijn publicaties gaat nu ook Sloan-Kettering zich met het onderzoek bemoeien.
(Sloan-Kettering is het instituut dat alle chemotherapie heeft uitgetest en in de handel gebracht als 'geneesmiddel.')
Omdat hydrazinesulfaat tot de chemicaliën behoort, trekken ze vanzelf het recht naar zich toe om het nieuwe middel uit te testen. Hydrazinesulfaat is al wijdverspreid en al duizenden malen, overigens met zeer goede resultaten, op mensen uitgetest zodat ze niets anders kunnen doen dan een groot onderzoek naar de effecten van het middel aan te kondigen.
En dan, dan begint het eeuwenoude spelletje. Verdeling zaaien door leugens in omloop te brengen.
Gold grijpt zijn kans om samen te werken met het overbekende instituut en geeft zijn optimale doses voor de behandeling door.

Dr. Gold zijn receptuur

  1. Gelatine capsules gevuld met 60 milligram hydrazinesulfaat
  2. Eerste drie dagen 1 capsule
  3. gevolgd door drie dagen tweemaal per dag 1 capsule
  4. voor de rest van de behandeling driemaal daags een capsule

Sloan-Kettering Instituut en haar invulling

  1. Eerste dag 1 milligram per dag
  2. Tweede dag 2 milligram per dag
  3. zo opgebouwd tot een maximum van 30 milligram per dag
Dr. Gold protesteert omdat hij er ook al achter is gekomen dat alle geselecteerde patiënten welke voor de start van de medicatieproeven zijn overleden, dus voordat de studie is aangevangen, worden meegeteld als faling.
Hij drukt SKI op het hart om toch zeker zijn receptuur aan te houden omdat een onderzoek door hen anders geen enkel nut heeft. SKI belooft het en valt van het ene uiterste in het andere.
Ze gaan over tot het toedienen van 120 tot 180 milligram per dag, zelfs bij patiënten die niet door de zes dagen gewenningsfase zijn gegaan.
Dit leidt tot expliciete vergitigingsverschijnselen bij bijna alle patiënten.
Gold springt op de barricaden en verguist het onderzoek van Sloan-Kettering zodat deze hulp nodig heeft van het hoogste orgaan in Amerika dat over medicatie toewijzingen gaat. Het de Food and Drug Administration (FDA.)
Omdat het hierover een eenvoudige chemische samenstelling gaat die met honderdduizenden kilo's tegelijkertijd wordt gefabriceerd komt de FDA met een wetswijziging aanzetten.
Artsen kunnen niet langer hydrazinesulfaat krijgen en het wordt de chemische fabrieken verboden om rechtstreeks aan het grote publiek te verkopen.
Pas na de wetswijziging komt SKI met zijn opgeblazen onderzoeksresultaten.

“None of these patients responded positively to hydrazine sulfate, and some of the patients developed neurotoxicity [nerve damage], apparently due to the administration of this drug. Based on these findings, therefore, Sloan-Kettering Institute is no longer treating patients with hydrazine sulfate, nor are we conducting any further experiments with it at the present time.” SKI Statement, July 25, 1974

Een zoveelste veelbelovende medicatie, de grond ingeboord doordat de overheid en farmaceutische industrie zich ermee bemoeien. Gelukkig is het alleen in Amerika verboden hoewel het niemand wordt aangeraden om te gaan experimenteren met hydrazinesulfaat.
Het blijft vergif en moet ten alle tijde worden behandeld als zodanig.
Daarbij is er een groot kwaliteitsverschil tussen de in grote oplagen vervaardigde hydrazinesulfaat en de medisch verantwoorde.

Conclusie:

De lezer zal er nu wel van overtuigd zijn dat kanker niet genezen mag worden en kan worden door de huidige artsenij.
Natuurlijk zijn er nog meer wetenschappelijke onderzoeken geweest maar die zijn allemaal op eenzelfde manier behandeld door overheidsinstanties. Om moedeloos van te worden. Vooral gesubsidieerde onderzoekscentra, zogenaamd onafhankelijk, ontvangen bijkomende subsidies om bepaalde onderzoeken de mist in te laten lopen.
Lectuur staat bol hierover. Er is veel, heel erg veel te vinden over kwalijke praktijken. Gelukkig zijn we niet alleen afhankelijk van wat de farmaceutische industrie toestaat.
Er zijn nog manieren van voeding. Ook daar is door verschillende wetenschappers de nodige zorg aan besteed.
Toch heeft het lang geduurd voordat sommige artsen zijn gaan inzien dat voeding niet alleen ziek kan maken maar een lichaam eveneens kan herstellen.
De grootste hoop artsen negeert voeding en wil daar niets mee te maken hebben. Ze zweren doodeenvoudig bij hun uitgeschreven receptje want dat is tenslotte hetgeen ze geleerd hebben. Recepten uitschrijven.
Gedicteerde regels volgen, ook al kosten die patiëntenlevens.